سواران آزاده

مهرچامه ای (غزلی) از ابونواس اهوازي، چامه سرای ايرانی نژاد عربی گوی:

برگردان از عربی:
بينوا دلدادگان، سرگشته هر برزن
و منِ باده در ساغر، سرگشته از پی ياران
سيه پرده شب که فروافتاد
ياران زمزم خوان من بدرآمدند
سخنان وقارآميز و زمزمه پنهانشان، رازی بود
که تنها خود از آن آگاه بودند.
با ايشان نشستم و آموختم بزم نشينی را
که ايرانيان درباده نگه دارند اندازه را
سواران آزاده، گرانپايه ترين دوستانند.

پانويس: سواران يا اسواران، ايرانيان اصيل ساسانی بودند که مأمور پاسداری از مرزهای ايران بويژه در سرزمينهای عرب نشين بودند. عربها در زبان خود به آنها آزاده ميگفتند.

ابونواس که در دوره عباسیان میزيست (سده ۸ زایشی) از پايه هاي ادبيات عرب بشمار می آيد.

/ 0 نظر / 10 بازدید