ایرانیان گمشده

در روزگار باستان پهنه های گسترده ای از باختر آسیا و جنوب خاوری اروپا زیستگاه تیره های ایرانی زبان بود. یکی از تیره های برجسته ایرانی تبار سکاها بودند که در سرتاسر جنوب روسیه کنونی پراکنده بودند. سکاها در گذر تاریخ بمرور در تیره های دیگر حل شده و از میان رفتند. ولی اینجا و آنجا جزیره هایی از مردمانی که بازمانده سکاهای ایرانی هستند بجا مانده است. مردم آسی در قفقاز یکی از آن بازماندگانند. جزیره دیگر در کوهسار یغنابی تاجیکستان قرار دارد که باشندگانش هنوز به زبانی که بازمانده زبان کهن سکایی است سخن میگویند.
سکاها خود در روزگار کهن به تیره های گوناگونی بخش میشدند که یکی از آنها تیره آلان بود. آلانها در پی پیشامدهایی به سوی اروپا کوچیدند و در همه جای آن خشکاد (قاره) و حتی در شمال افریقا پراکنده شدند.
امروزه از آلانهای ایرانی تبار تنها گروه کوچکی از مردم بجا مانده است بنام مردم یاسی. یاسیها میان سالهای ۱۲۳۷-۱۲۴۱ زایشی (میلادی) از آسیای میانه به پهنه مجارستان کنونی کوچیدند. ایشان در خلال سده ۱۳ زایشی در دشت بزرگ شمالی مجارستان جایی که رودهای زاگیوا و تارنا از آن میگذرند نشیمن گرفتند. کانون اصلی زیست یاسیها همیشه منطقه یاسبرنی (Jászberény) بوده است.
یاسیها سند بسیار برجسته ای برای اثبات تبار ایرانی خود دارند و آن واژه نامه ای است به زبان یاسی کهن که در سال ۱۴۲۲ ز. در پشت یک سند دیگر نگاشته شده است.
شهر یاسبرنی که امروزه در صد کیلومتری خاور بوداپست، پایتخت مجارستان، قرار دارد چند سال پیش رسماً بعنوان خواهرخوانده شهر یزد ایران نامیده شد. شهردار یزد، آقای فرشی، بهمراه گروهی از یزدیان از شهر یاسبرنی دیدن نموده اند.
برای آگاهی بیشتر در این باره اینجا را بفشارید.
برای خواندن آگاهیهایی درباره یاسبرنی که از سوی یک پژوهشگر مجار بنام گابور توروژی (Gábor Turóczi) به تارنمای (سایت) یزد دات کام ایمیل شده اینجا را بفشارید.

JaszberenyYazd3.jpg

/ 0 نظر / 36 بازدید