گردشگری و منش ايرانيان


در نوشتاری در روزنامه اسپانیایی ال موندو مورخ ۱۸ اوت ۲۰۰ بنام کرانه های ايران میخوانیم:

عظمت کرانه ها و شناگاه های ايران با بازگشت آيت الله خمينی پس از يك تبعيد چندین ساله در پاريس به ايران از دست رفت. خمينی در چهارچوب يك جمهوري اسلامي قوانين اجحاف گرا را با واپسگرايانه ترين بنيادگرايي در ايران برقرار نمود و شاه ايران را وادار به ترك ايران نمود. شاه ايران در ۱۶ ژانويه ۱۹۷۹ در حاليكه مشتي از خاك ايران را همراه داشت و مطمئن بود كه هرگز به ايران باز نخواهد گشت ايران را ترك نمود. از آن زمان خط كناره سواحل ايران با هتل هاي متعدد ۵ ستاره، کازينوها و رستوران های گران قيمت كه بهشت شيخ هاي عرب و ثروتمندان اروپائي بود تبديل به بياباني از ماسه و آب شد.
.....
در فاصله ۸۰ كيلومتري ساحل حسيني يكي از اندک شناگاه های آزاد وجود دارد كه در آن از حراست و كنترل خبري نيست. نام اين پلاژ زيباكنار است. شمار زيادي به اين شناگاه مي آيند چون در آن زنها و مردها مي توانند با هم باشند اگر چه زنها مجبورند از فرق سر تا نوك پاي خود را بپوشانند. در ايران دخترها از سن هفت سالگي براي بيرون رفتن بايد روپوش يا چادر بپوشند و سر و گردنشان را روسري بپوشاند، همانطور كه قوانين كشور حكم مي كنند. باين ترتيب از شلاق خوردن فرار مي كنند. از سوی ديگر زنها نیمی از جمعيت دانشجويان كشور را تشكيل مي دهند. مي توانند رانندگي كنند، در جمع سيگار بشكند و تنها مسافرت كنند، چيزي كه در دیگر كشورهاي اسلامي قابل تصور نيست و كم‌كم صورت هاي آرايش شده و ناخن هاي لاك زده هم به چشم مي خورد.
عليرغم ويراني كه انقلاب اسلامي سال ۱۹۷۹ ببار آورد، گرايش گردشگر خارجي براي بازديد از ايران افزايش يافته است. غناي فرهنگي و هنري كشور، خاويار تازه و لذيذ و تاسماهی های هاي درياي خزر، آب گرم هاي بي همتای رامسر، جاذبه هاي ویژه خود را براي گردشگران دارند. افزون بر اين، مردم ايران، از تبار پارسيان كه ريشه هند و اروپايي دارند هستند. داراي منش باز و خوش برخورد مي باشند و در ضمن جمعيت جوان ايران بالغ بر سي ميليون نفر مي باشد، مودب و بافرهنگ، عاشق آزادي، شعر و غروب زيباي آفتاب در كنار سواحل هستند.

منبع

/ 0 نظر / 19 بازدید