قديم نديما


واسه تنوع میگم چطوره یه سری بزنیم به قدیما.
اون قدیما ایران کلآ توی یه حال و هوای دیگه ای بود. بالاخره اونهم دوره ای بود واسه خودش.
دوره فیلمهای قیصر و سوته دلان، داش آکل و گنج قارون، با دیالوگهای بندتنبونی ای مثل این یکی: (درآوردن لهجه لاتیش با خودتون):

من بودم حسن فرصت، علی رخصت، مَمد پونصد!
رفتیم پیش مِیتی مَنگول، نامرد، دواخوری.
اولی رو خوردیم به سلامتی اینوَریا، لولِ لول شدیم.
دومی رو خوردیم به سلامتی اونوریا، پاتیل پاتیل شدیم.
سومی رو اومدیم بخوریم، میتی منگول ساقی شد!
رفتیم اومدیم، رفتیم اومدیم. گفتم رتِته، گفت عصمتت پتته!
دست تو این جیب، دست تو اون جیب. دسته زنجونی سفیده رو کیشید، کارتیمون کرد.
حالا ما اینجا گفتیم زدیــــم، شومام بگین زدن
خوبیت نداره.

اینو اگه درست یادم باشه یه یارویی توی قهوه خونه به قیصر میگفت که خلاصه گوشی دستش باشه اونجا لو نده که اینا جای دیگه توی دعوا باختن.

خلاصه اینم یه جنبه ای بوده از زندگی ایرانیها طی دهه های گذشته. فرهنگ این لوطیها و بعدش هم لاتها برمیگرده به فرهنگ عیاران قدیم که در زمان چیرگی مغول به ایران نقش یک جور رابین هود را برای مردم بازی میکردند. البته بعدها که دیگر به وجودشان نیاز چندانی نبوده بیشتر مزاحم مردم بودند تا مراحم.

این هم یک عکس از ۴۳ سال پیش مربوط به پوستر تبلیغاتی فیلم حسین کُرد که توی سینماهای ایران روی پرده رفته بود و موسیقی متنش را عارف و رامش خوانده بودند.
برای دیدن عکسهای قدیمی دیگر میتوانید به تارنمای من در این مورد نگاهی بیندازید.

1960.ir.movie.hosseine.kord.jpg

/ 2 نظر / 13 بازدید
mehman nakhandeh

"KASHKI DELI PARISHON NAMISHOD..... KASHKI ZE GHOSEH DIVON NAMISHOD......" merci az mohabateton. :) " KHOB PAHLAVOON, HALA BEZAN BERIM YE JA BASAFA DIDAN KOONIM!!!! " :)))))))))

aazin

دوست گرامي با درود خسته نباشيد...شما در اين وبلاگ ايرانشناسي ميكنيد من هم در وبلاگم سعي ميكنم در حد توانم قهرمانان ايران زمين را معرفي كنم...به حق لايق افرادي مانند شماست كه مهر به ايران را در دل دارند...من حتما در وبلاگ خودم به شمالينك ميدم!...راستي جمله كه در وبلاگ نوشتيد را هنرمند گرامي:آقاي بهمن مفيد گفتند... پيروز باشيد. پسر پارسي آزين