گنبد سلطانيه

bck3%20(farsi).jpg
bck6%20(farsi).jpg
يكي از بزرگترين و برجسته ترين سازه هاي دوره اسلامي ايلخاني ايران گنبد سلطانيه است كه در ۳۰ كيلومتري زنجان در ميان بافت كهن شهر سلطانيه جاي دارد. سرتاسر درون اين گنبد پوشيده از كتيبه هاي گوناگون رنگي بر روي گچ است.
در ميان اين كتيبه ها يك سنگ داراي كتيبه متعلق به دوره صفويه ديده مي شود كه توسط شخصي به نام محمد معصوم نامي در سال ۱۰۱۲ كوچي قمري (برابر با ۹۸۲ خورشيدي) پديد آمده است، نامي در آن سال از هندوستان به پيام آوري نزد شاه عباس آمده و به هنگام گذر از سلطانيه به سوي اصفهان سنگنوشته پيشگفته را در آن گنبد بركنده است، متن آن چنين است:
" ديدم جغدي نشسته در صبح بگاه
بر گنگره مقبره شروان شاه
فرياد كنان ز روي عبرت مي گفت
كو آن همه حشمت و كجا آن همه جاه
به تاريخ ۱۰۱۲ كه نزد شاه اقليم گير شاه عباس از هند به رسالت آمده بود اينجا رسيد. قايله و راقمه محمد معصوم الترمذي اباًّ و السبزواري اُمّاً و البكري موطناً و النامي تخلصاً "

معني واپسين جمله اينست: ْ سروده و نگاشته توسط محمد معصوم كه پدرش اهل شهر ترمذ و مادرش سبزواری است و ساكن شهر بكر بوده و نام خانوادگي اش نامي می باشد. ْ
شهر ترمذ که یکی از کانونهای مردم فارسی زبان بود که اکنون بخشی از خاک ازبکستان است.

SoltaniyehWeb2.jpg
از پايگاه سازمان ميراث فرهنگی کشور

/ 2 نظر / 12 بازدید
Ehsan Kianfar

بسيار زيبا بود. بخصوص که ما اين ترم مقداری درباره طراحی گنبدها خوانده بوديم...